آیا تا به حال فکر کرده اید که امام جواد در هنگام رسیدن به مقام امامت چند سال داشته است؟ و چگونه با این سن کم به این منصب مهم رسیده است؟ آیا هر انسان و کودک دیگری می تواند امام شود؟

پاسخ به این سئوال ساده است:

1-  مقام امامت، یک منصب خددادی به 12 ستاره درخشان آسمان عصمت وطهارت است، و خداوند خواسته است که این 12تن هادیان معصوم مردم باشند و در روایات فراوانی به این مهم اشاره شده است و اعتقاد به این اصل لازمه ولایت پذیری هر شخص مؤمن است.

2-   فقط امام جواد نیست در سن کم به این منصب مهم رسیدند قرآن مجید در سوره مریم آیه 30  تا 34 از زبان حضرت عیسی که کودکی در گهواره است و مادرش مریم در روزه سکوت است و نمی تواند سخن بگوید، بر پیامبری آن حضرت صحه گذاشته است؛ می فرماید:

قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا  گفت منم بنده خدا به من كتاب داده و مرا پيامبر قرار داده است.

این آیات نشان می دهد خداوند به هر کاری تواناست، و اوست که کودک 8 ساله را هم، به مقام امامت منصوب می نماید.

--------------------------------------------------------------------------------

امامت تنها یک مقام حکومت ظاهری نیست، بلکه یک مقام بسیار والای معنوی و روحانی است، و امام علاوه بر هدایت حکومت اسلامی، هدایت همه جانبه را در امر دین و دنیا بر عهده دارد. فکر و روح مردم را هدایت کرده و شریعت پیامبر اسلام (ص) را از هر گونه تحریف و تغییر پاسداری می‏کند و به اهدافی که پیامبر (ص) برای آن مبعوث شد تحقق می‏بخشد.

این همان مقام والایی است که خداوند به ابراهیم خلیل، پس از پیمودن راه نبوت و رسالت و پیروزی در امتحانات متعدد بخشید، او نیز برای بعضی از فرزندان و دودمانش این مقام والا را از خداوند تقاضا نمود و به او جواب داده شد که هرگز ظالمان و گنهکاران به این مقام نمی‏رسند. «و اذ ابتلی ابراهیم ربه بکلمات فاتمهن قال انی جاعلک للناس اماما قال و من ذریتی قال لا ینال عهدی الظالمین، به یاد آور هنگامی را که پروردگار ابراهیم (ع) او را با امور گوناگون آزمود، و او از عهده آزمایشهای الهی بطور کامل بر آمد، خدا فرمود من تو را امام مردم قرار دادم، ابراهیم عرض کرد:از دودمان من نیز امامانی قرار ده، خداوند فرمود:پیمان من (امامت) هرگز به ستمکاران نمی‏رسد (و تنها نصیب معصومان از ذریه تو می‏شود)!»  ⁽¹⁾

بدیهی است ‏یک چنین مقامی در مساله حکومت ظاهری خلاصه نمی‏شود، و اگر امامت ‏به صورتی که گفته شد تفسیر نشود آیه فوق مفهوم روشنی نخواهد داشت.

ما معتقدیم: تمام پیامبران اولوا العزم دارای مقام امامت‏بودند، آنچه را با رسالت ‏خود عرضه کردند، در عمل تحقق می‏بخشیدند، و رهبر معنوی و مادی و ظاهری و باطنی مردم بودند، مخصوصا پیامبر اکرم (ص) از آغاز نبوتش مقام والای امامت و رهبری الهی را نیز داشت، و کار او در ابلاغ فرمانهای الهی خلاصه نمی‏شد.

ما معتقدیم: خط امامت‏بعد از پیامبر (ص) نیز در معصومان از ذریه او ادامه یافت.

با توجه به تعریفی که برای مساله امامت در بالا آمد به خوبی معلوم می‏شود که رسیدن به این مقام، شرایط سنگینی دارد، هم از نظر تقوا (تقوایی در حد معصوم بودن از هر گونه گناه) و هم از نظر علم و دانش و احاطه به تمام معارف و دستورات دین و شناختن انسانها و نیازهای آنها در هر عصر و زمان و مکان-دقت کنید.

ما معتقدیم: امام باید معصوم از هر گناه و خطا باشد زیرا علاوه بر آنچه در تفسیر آیه بالا آمد، غیر معصوم نمی‏تواند بطور کامل مورد اعتماد واقع شود، و اصول و فروع دین را از او اخذ نمایند، و به همین دلیل معتقدیم «گفتار امام‏» همچون «افعال‏» و «تقریر» او حجت و دلیل شرعی است (منظور از «تقریر» آن است که در برابر او کاری انجام دهند و او با سکوت خود آن را امضا کند.)

ما معتقدیم: امام هرگز «شریعت و قانون تازه‏» ای از خود نمی‏آورد، بلکه وظیفه او پاسداری و حفظ شریعت و آیین پیامبر اسلام (ص) و کار او تبلیغ و تعلیم و حفظ و معرفی و هدایت‏به سوی این آیین مقدس است.

و نیز معتقدیم: امام باید نسبت‏ به تمام اصول و فروع اسلام و احکام و قوانین آن و معنی و تفسیر قرآن، آگاهی کامل داشته باشد، و علم او نسبت‏ به آن علوم جنبه الهی دارد و این ها همه از پیغمبر اسلام حضرت محمد مصطفی(ص) به او می‏رسد.

آری چنین علمی است که می‏تواند بطور کامل مورد اعتماد مردم قرار گیرد و در فهم حقایق اسلام بر آن تکیه کرد.

ما معتقدیم: امام (و جانشین پیامبر) باید منصوص باشد، یعنی با تصریح و نص پیامبر (ص) و نیز تصریح هر امامی نسبت ‏به امام بعد، تعیین گردد، به تعبیر دیگر: امام نیز مانند پیامبر (ص) از سوی خدا (به وسیله پیامبر) تعیین می‏شود، همان گونه که در آیه مربوط به امامت ابراهیم خواندیم: «انی جاعلک للناس اماما، من تو را امام مردم قرار دادم.»

اضافه بر این تشخیص وجود تقوا در سر حد عصمت، و مقام علمی والا (در حد احاطه به تمام احکام و تعلیمات الهی بدون هیچ گونه خطا و اشتباه) چیزی نیست که غیر از خدا و پیامبرش از آن آگاه باشد.

و به این ترتیب ما امامت امامان معصوم را به انتخاب مردم نمی‏دانیم.

پی‏نوشتها:

1- سوره بقره، آیه 124.

منبع مقاله: اعتقاد ما، آیت الله مکارم شیرازی

نظرات (6)

نوشتن نظر
نام:
عنوان:
نظر:
كد:*