وظیفه ما در عصر غیبت چیست! ما چه کنیم که به عنوان یک شیعه در عصر غیبت هم انتظار راستین را تفسیر کرده باشیم و هم به انتظار راستین رسیده باشیم!

زراره از وجود مبارک امام جعفر صادق(ع) حدیث نورانی را نقل می کند. در آن حدیث زراره به امام صادق عرض می کند: اگر من عصر غیبت ولی عصر (ارواحنا فداه) را ادراک کردم، وظیفه من چیست، چه کنم؟ وجود مبارک امام صادق به زراره می فرماید: اگر عصر غیبت را درک کردی، با این دعاها نیایش کن، و این جمله ها را به عنوان دعا بخوان؛ اولاً این جمله های دعائیه را نقل کنیم،

بعد معنا کنیم؛ تا روشن بشود که بهترین انتظار، توجه به این دعاست. دعا نه یعنی یک زمزمه؛ دعا نه یعنی آشنا شدن به معنای این دعا فقط! بلکه دعا هم به معنای زمزمه کردن این کلمات نورانی است، اولأ. هم آشنا شدن به معانی بلند این دعاست، ثانیاً هم تحقق بخشیدن معارف این دعاست در متن زندگی، ثالثاً؛ هم به لوازم و ملزومات و ملازمات و مقارنات معارف و مضامین این دعای بلند ملتزم شدن، رابعاً اگر ما به همین دعا عمل کنیم؛ معلوم می شود جامعه ما جامعه منتظر است، صلاحیت دارد که بگوید: ما منتظر آن مهدی موجود موعود منتظریم.

حاضر بودن مهدی موعود(عج)؛ و غائب بودن ما در برابر آن حضرت
این نکته را هم همه برادران و خواهران دانشجوی گرانقدر ما بدانند که فرق ما با دیگران آن است که دیگران هم به (مهدی موعود) معتقدند، اما ما معتقدیم «مهدی موجود موعود» هست. یعنی الان وجود مبارک ولی عصر(ارواحنا فداه) زنده است، در بین جوامع بشری هست، جامعه انسانیت در حضور و محضر آن حضرت هست، آن حضرت مانند سایر انسانها زندگی می کند، منتها او ما را می بیند، ما او را نمی بینیم. در حقیقت ما غائبیم، نه او غائب باشد!

این غیبت از آن ماست، نه از آن او!! آنکه نمی بیند غائب است، نه آنکه دیده نمی شود. آنکه ما را می بیند و همه جا هست، او حاضر است! ما که نمی بینیم، محجوبیم؛ آن محجوب، غائب است، نه آنکه می بیند! او در حجاب نیست، همه جا هست، از همه امور باخبر است. کسانی که وجوه شرعیه را می خواستند خدمت وجود مبارک ولی عصر(ارواحنا فداه) برسانند؛ در مال ها خلطی بود، اشتباهی بود، فوراً نامه ای می آمد که فلان مقدار مال، مال شماست؛ فلان مقدار مال دیگری است که به شما داده به من برسانید. همه اینها علم غیبی است که ذات اقدس اله به وجود مبارک انسان کامل داده است، و می دهد؛ و آن انسان کامل برای پیروانش بازگو می کنند. پس او حاضر است، ما غائبیم! و نقص خود را به حساب حضرت می آوریم.

در زمان غیبت خود ما، وظیفه ما چیست؛ وگرنه او هم حاضر است، و هم ظاهر. ما اگر توانستیم، شایسته بودیم؛ آن حضرت را می بینیم. چه اینکه عده زیادی از بزرگان خدمت آن حضرت رسیده اند. وجود مبارک حضرت در اماکن مقدسه، در حرم الهی، در عرفات، در مشعر، در منا، در خیلی از موارد خود را نشان داده است؛ خیلی ها آن حضرت را دیده اند. غرض آن است که غیبت، وصف نقص ماست، نه وصف آن حضرت!!

شناخت «خدا»، «پیامبر» و «ولی معصوم(ع)»؛ وظیفه منتظران در عصر غیبت
آن دعای نورانی این است که وجود مبارک امام صادق(ع) به زراره فرمود: اگر تو آن عصر را درک کردی، این دعا را بخوان: اللهم عرفنی نفسک فانک ان لم تعرفنی نفسک لم اعرف نبیک. اللهم عرفنی رسولک فانک ان لم تعرفنی رسولک لم اعرف حجتک. اللهم عرفنی حجتک فانک ان لم تعرفنی حجتک ضللت عن دینی. این دعا همین چند جمله بیش نیست؛ معنای ظاهری این دعا را به عرض برسانیم تا آنگاه معلوم بشود چه طور اگر کسی به این دعا معتقد بود و عمل کرد، جزء منتظران راستین ظهور آن حضرت است.

جمله اول این است که: خدایا! خودت را آنطوری که هستی به ما نشان بده. برای اینکه اگر ما تو را شناختیم؛ هم به معرفت مبدأ راه یافتیم، هم به معرفت نبی. اگر تو را شناختیم، پیامبرت را هم می شناسیم. خدایا! پیامبرت را به ما معرفی بکن؛ اگر ما پیامبرت را شناختیم، امام را هم می شناسیم، امامی که جانشین پیامبر است. خدایا! امام و جانشین پیامبر را که حجت تو بر ماست، برای ما معرفی کن که ما حجه الله را و امام را بشناسیم؛ اگر شناختیم، در دین گمراه نخواهیم شد.
پس نکته اول اصل دعاست، نکته دوم معنای دعاست. نکته سوم این است که این معنا چه خاصیتی دارد که وجود مبارک امام صادق(ع) به زراره دستور می دهد که اگر زمان غیبت آن حضرت را ادراک کردی، این دعا را بخوان.

از سخنان آیت الله جوادی آملی

ارسال نظر

نوشتن نظر
نام:
عنوان:
نظر:
كد:*