مَثَلُ ما ینْفِقُونَ فِی هذِهِ الْحَیاةِ الدُّنْیا كَمَثَلِ رِیحٍ فِیها صِرٌّ أَصابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَ لكِنْ أَنْفُسَهُمْ یظْلِمُونَ‏

منافقان و ریاكاران (در ین یه، یهودیان) گاهی اوقات بذل و بخشش و انفاق را وسیله اصلاح دنیای خود قرار می ‏دهند و خیال می ‏كنند كه با ین اعمال سعادتی را كسب كرده‏ اند. اما انگیزه غیر الهی ین افراد همچون بادی سرد و كشنده، كشتزار عمل آنها را مورد هجوم قرار داده و همه را نابود می ‏كند. باید توجه داشت كه ین اعمال ریاكارانه همچون كشتزاری است كه در جی نامناسب و بی ‏موقع كشت شده باشد و به همین جهت به راحتی در معرض آن بادهای سرد و كشنده قرار می ‏گیرد. منافقان ریاكار اگر چه به اعمالشان چشم امید دوخته‏ اند تا وضع زندگی ‏شان بهبود یابد و به اهداف خود برسند، اما چون عمل فاسد نتیجه‏ ای جز اثر فاسد ندارد، به راه‏ی از آن افعال عیادشان نمی ‏شود و تنها با به هدر دادن سرمایه‏ شان بر خود ستم نموده ‏اند.