وَ لا تَجْعَلْ یدَكَ مَغْلُولَةً إِلى
عُنُقِكَ وَ لا تَبْسُطْها كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوماً
مَحْسُوراً
قرآن كریم سوره مباركه اسراء (17)، آیه 29
قرآن كریم سوره مباركه اسراء (17)، آیه 29
اشاره به بخل و كسانى كه دو دست خود را بر گردن زنجیر كرده اند و دربى محكم بر بخشش خود و كمك به دیگران گذاشته اند.
كوزه آبى رنگ بزرگ:
اشاره به بخشش بیش از حد كه تمام آب كوزه را بخشیدن و واماندن است.
شخص بی سر و دست:
اشاره به كامل نبودن هر دو عمل- افراط و بخل در بخشش- می باشد.
كوزه كوچك افتاده در پاى شخص:
اشاره به بی نصیبى سائل از هر دو كوزه - كوچك و بزرگ - می باشد، كه یكى آبى نمی دهد و دیگرى آبى درونش نمانده است.
اشاره به دهش بیش از حد كه دیگر آبی در كوزه باقی نمي گذارد.
كوزه قرمز كه دربش بسته است و دو دستهاش به هم زنجیر شده است:
اشاره به بخل كه همچون زنجیر كردن دو دست بر گردن است.
رعیت اعتدال در هر امری حتی انفاق و كمك به دیگران سفارش شده است و از آنجا كه بذل و بخشش نیز معمولاً با دست انجام می گیرد، در ینجا بسته بودن و یا گشادگی دست مورد اشاره قرار گرفته است. بسته بودن دست به گردن كنیه از بخل و خساست و گشودن دستها همچون شخصی كه دست خود را در مقابل باران كاملاً گشوده باشد به گونهی كه حتی قطرهی از آن در دستش جمع نشود، كنیه از بذل و بخشش بی حساب است.