وَ لا تَكُونُوا كَالَّتِی
نَقَضَتْ غَزْلَها مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ أَنْكاثاً تَتَّخِذُونَ
أَیمانَكُمْ دَخَلاً بَینَكُمْ أَنْ تَكُونَ أُمَّةٌ هِی أَرْبى
مِنْ أُمَّةٍ إِنَّما یبْلُوكُمُ اللَّهُ بِهِ وَ لَیبَینَنَّ
لَكُمْ یوْمَ الْقِیامَةِ ما كُنْتُمْ فِیهِ تَخْتَلِفُونَ
قرآن كریم سوره مباركه نحل (16)، آیه 92
اشاره به كسانى كه ارتباط خود با عالم معنا را با دست خود قطع و نابود می كنند و هر آنچه را كه تنیده اند دوباره پنبه می كنند.
اشاره به كار بیهوده و احمقانه.
زنی كه با چرخ نخریسياش نخ مي بافد و پس از محكم بافتن آنرا از هم مي گسلاند:
اشاره به كار بیهوده و احمقانه.
در ین یه با مثالی زیبا اعمال بیهوده و چه بسا زشت و پلید كسانی كه با قسم خوردن و پیمان بستن هی دروغین، قصد فریب مردم را داشتند، به تصویر می كشد. پیرزنی رشته ای را محكم می بافد و پس از آن تمامش را وامی تابد و پنبه می كند و ین كار هر روز اوست. نقض عهد و شكستن پیمان نیز دقیقاً به همین شكل است. پیمانی بسته می شود اما یكطرف تعهد، با تغییر شریط و به جهت حفظ منافعش به طور یكطرفه، پیمان بسته شده را می شكند و خیانت در عهدش می كند. ین كاری است بس بیهوده و پلید به خصوص كه از اول هم با نیت خیانت و فریبكاری همراه باشد.