فَمَنْ یرِدِ اللَّهُ أَنْ
یهْدِیهُ یشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ وَ مَنْ یرِدْ أَنْ
یضِلَّهُ یجْعَلْ صَدْرَهُ ضَیقاً حَرَجاً كَأَنَّما یصَّعَّدُ
فِی السَّماءِ كَذلِكَ یجْعَلُ اللَّهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِینَ لا
یؤْمِنُونَ
قرآن كریم سوره مباركه انعام (6)، آیه
125
شخص با سینه نورانى:
اشاره به كسى كه به واسطه هدیت خداوند، سینه اش براى پذیرش اسلام شرح و گشادگى پیدا كرده است.
پرنده:
اشاره به پرواز در عالم معنا.
رنگینكمان:
اشاره به سلوك در هفت شهر عشق.
ماه كامل:
اشاره به كامل بودن دین اسلام.
تابلوى ب
سیب سبز با درون سیاه:
اشاره به ظلمانى بودن ماهیت زندگى گمراهان.
ساعت شنى كه به جاى شن، خون شخص در آن جریان دارد:
اشاره به تنگى سینه گمراهان كه اسیر عالم زمان و مكانند و با همین تنگى وجودشان را به پیان می رسانند.
اشاره به كسی كه قلبش را در برهوت بي یمانی به ین طرف و آن طرف ميبرد و به گمراهی افتاده است.
شخص عابد:
اشاره به كسی كه سینه اش را بری اسلام نورانی و گشاده ميسازد و خداوند او را هدیت كرده است.
زمانی كه فردی با اختیار و به وسیله اعمال خویش علاقهمندی و آمادگی خود را جهت دریافت و پذیرش حق و حقیقت به اثبات رسانید، خداوند متعال نیز چراغ هی روشنی را فرا راه او قرار می دهد تا جهت به دست آوردن آب حیات در ظلمات گمراه نشود. به عبارت دیگر دست او را می گیرند و به مقصد می رسانند. در ین حالت قلب انسان به نحو خاصی انبساط پیدا كرده و سینه او بری پذیرش حق گشاده می شود، و در نتیجه بدون هیچ گرفتگی و سختی حرف حق را پذیرفته و به عمل صالح گریش پیدا می كند و از تسلیم بودن در برابر خداوند و اطاعت از حكم او هیچ اِبا و امتناعی ندارد. در مقابل، كسانی كه با اختیار و توسط اعمال خود نسبت به حقیق چشم فروبسته و بی اعتنا از كنار آنها می گذرند، خداوند متعال نیز آنها را از امدادها و كمك هی خود محروم می سازد و به همین دلیل توفیق هدیت از آنها سلب می شود. در ین حالت دل و سینه انسان دیگر گنجیشی بری دریافت حقیق ندارد و سینه اش نسبت به پذیرش و گوش دادن سخن حق آنچنان تنگ می شود كه گویی بالا رفتن به آسمان بری وی آسانتر از تسلیم شدن در برابر حقیقت است. یعنی در نهیت گریختن و فرار از حق قرار می گیرد.